Hey kleine man.

Hey kleine man,

Het is alweer een tijdje geleden dat ik iets op je webpage heb geschreven maar ik ben je natuurlijk nooit vergeten en dat zal ook nooit gebeuren. Helaas is zijn er een aantal dingen gebeurd de afgelopen maanden waardoor het erg druk en hectisch was in papa leven. Het begon allemaal met niet zo goed nieuws voor Fonny (papa's vriendin) haar oma was overleden en ze moest met spoed naar Indonesië toe voor een begrafenis. Niet veel later zou ook mijn Oma het heel erg zwaar krijgen, ze was gevallen en vervolgens ging het steeds slechter. Na een aantal dagen ging het zelfs zo slecht dat het ons duidelijk werd dat ze het niet meer beter zou worden. Oma overleed na 5 dagen thuis op bed zoals ze gewild zou hebben in haar eigen bed en huis, we zullen haar heel erg gaan missen. Ik ben blij dat ze jou mijn kleine jongen nog heeft kunnen zien en ik weet dat ze het heel erg voor jou en ook voor papa vond dat we niet samen konden zijn.

Onder tussen gaat het weer wat rustiger en krijg ik de tijd om dingen te doen die effe op een zijspoor zijn gezet, overigens had ik ook nog last van een blessure. Je zult een ding leren in je leven Familie is heel belangrijk in het leven, maar soms moet je het ook los laten om te zorgen dat er rust ontstaat. In het geval van oma we zouden haar nooit willen missen maar het was te zwak en ziek om verder te leven........dan moet je je eigen wensen los laten. We zullen altijd vechten voor onze geliefde maar je moet weten waar neer het niet meer mogelijk is, oma's rust was belangrijker dan onze wens dat ze bij ons zou blijven. Ik probeer je nu eigenlijk iets duidelijk te maken en ik hoop dat je snapt of ooit gaat snappen, het had nooit zo moeten gaan zoals het nu is gegaan maar om jou rustig op te laten groeien moest mijn keuze zijn dat ik niet bij je te kunnen zijn........een heel moeilijk besluit die ik liever niet had hoeven maken.....geloof me. Ik kan alleen maar hopen dat je me op komt zoeken of dat je nieuwsgierig word naar wie je papa is.....je zal altijd welkom zijn.

Maar nu even ander dingen

Met papa gaat het goed, ik ben gezond en rustig heb een super lieve vriendin en we zijn inmiddels 2 jaar bij elkaar. Na een jaartje van werken is het weer bijna tijd voor een vakantie, wederom gaat het Indonesië worden en wel 3 weekjes. We weten nog niet precies wat en waar we heen gaan maar sowieso Bali, Flores, Java en Singapore de rest moeten we nog plannen eigenlijk. Zodra we terug zijn zal ik een uitgebreid verslag doen over dit “avontuur”. Het sporten staat op een laag pitje, door een vervelende blessure kan ik niet meer sporten zoals ik zou willen. Een pees in mijn knie zit vol met haar scheurtjes en dat noemen ze een jumpersknie, zolang ik rustig aan doe gaat het best goed hoor maar bij extreem klimmen, hardlopen of erg belasten ga ik er last van krijgen en daar ben ik dus een beetje bang voor. Ik ben in Juli Frankrijk geweest en ben met een paar van mijn vrienden wezen fietsen in de Vogezen, dat is een heel bos en heuvelrijk gebied tegen de Duits/ Zwitserse grens. Eigenlijk was het best heel erg zwaar daar en mijn extra gewicht door het niet kunnen sporten maakte het niet makkelijker. Het was heel erg gaaf om te doen dat wel en de vrienden van papa waren erg gezellig….kortom een super weekend.

Met de rest van de familie gaat het ook super iedereen heeft zijn plekkie gevonden, ome John heeft weer werk gelukkig bij de Heineken notabene….lol. Tante Yvonne heeft tijdelijk werk en is weer blij, je nichtjes Bente en Kyra doen het goed op school waarbij Bente toch wel de studiebol is, Kyra is meer zoals papa en ome John…..OMG als dat maar goed komt. Oma en Opa zijn weer in Hongarije en komen snel weer naar Nederland, ondanks dat ze hun moeder kwijt zijn geraakt gaat ook voor hun het leven weer door……..maar ze hebben het er wel moeilijk mee natuurlijk. Robin en Nadia hebben een nieuw huisje en zijn er erg druk mee, Alina wordt een erg mooie meid en is al een beetje aan het lopen. Kimberly en Arnold zijn een tijdje terug al verhuisd en Jolie is een echte lachebek en zo lief. Met Remy en Donny gat het ook goed ze zijn erg druk en worden ooit nog een keer volwassen….alleen waar neer weet niemand…….smile.

Zo nou ben je weer een beetje op de hoogte, bij jou gaat alles hopelijk ook alles goed…….dat vind ik dus het moeilijkste ik weet helemaal niks van je en kan alleen maar hopen dat alles goed gaat en daar houd het mee op. De tijd zal het leren en ik moet er mee om leren gaan meer kan ik er eigenlijk niet aan doen, ik word er soms een beetje verdrietig en moedeloos van….maar ik weet dat je moeder goed voor je zal zorgen. Ik hoop je echt ooit nog eens te zien tenslotte ben je mijn kleine man.

Papa houd van je en mist je verschrikkelijk, een hele dikke knuffel Kaeden.

XXX Papa.