Slecht jaar gehad.......

Hey ventje,

Het is alweer een tijdje geleden dat ik iets heb geschreven in deze blog maar ik ben er weer.

Dit afgelopen jaar is voor papa een heel moeilijk jaar geweest en het begon allemaal toen ik in 2020 terugkwam van vakantie in Indonesië/Singapore, na deze vakantie begon ik te merken dat er iets niet helemaal goed was met papa. Ik had totaal geen zin om dingen te doen alles was me te veel en was erg snel vermoeid, in juni van dat jaar ben uiteindelijk ziek geworden door uitputting en stress. Ik kreeg iets was ik zelf altijd bestempelde als onzin en daar geloof ik niet in…… maar werd even hard met de neus op de feiten gedrukt en kreeg te horen dat ik een Burn-out had en dat ik daar door mijn lichaam en geest had opgebrand en mijn leven heel rustig aan moest gaan doen. Als je mij een beetje zou kennen dan zou je weten dat ik iemand ben die altijd vol gas gaat en zelden zeurt, maar ik was te ver gegaan en te lang had doorgelopen met dingen die ik niet kon verwerken en toe wilde geven. Hoofdzaak was werkdruk en veel veranderingen op mijn werk, bijzaken waren kleine dingen waar onder het feit dat ik jou nog steeds niet kan zien (terwijl ik dacht dat ik hier wel mee om kon gaan…..niet dus). Ik ben hier een jaar mee bezig geweest en ondanks dat ik niet het gevoel had serieus te worden genomen door mijn werk was ik toch al best weer snel aan het werk voor 2 halve dagen en later 2 hele dagen, mijn Arboarts en mijn psycholoog vonden dit beide niet verstandig maar wilde zelf weer regelmaat hebben. Naar twee opstootjes was ik al gelijk weer op de plek waar ik in juni dat jaar was……..maar zal daar niet al te diep op in gaan.

Inmiddels ben ik een jaar verder en ben 3 dagen aan het werk (2dagen werk en 1 dag cursus) en heb nog steeds problemen met concentratie en ben heel erg rommelig en zeer snel moe. Ik ga vanaf juli weer 5 dagen werken maar neem tot het einde van het jaar de woensdag vrij en ga op een zeer rustig tempo werken omdat ik bang ben dat het anders weer niet goed zal gaan. De cursus is een drama en door concentratie gebrek en het niet kunnen onthouden van wat ik lees gaat het voor geen meter ik heb net ook bericht gehad dat ik ben gezakt voor mijn theorie (en ik heb het leren echt hard geprobeerd wat ik normaal nooit deed), mag volgende week praktijk doen maar ook daar voel ik me niet goed voorbereid voor. Het is heel moeilijk voor mij omdat het iets is wat ik al niet leuk vind maar het toch moet doen en ondanks dat ik het echt probeer wil het me gewoon niet lukken, gelukkig kan ik wel herkansen en omdat er vakanties tussen zitten heb ik nog veel tijd. Ik hoop dan ook dat ik me snel weer beter ga voelen en dat ik meer in me op kan nemen zodat het leren wil lukken en ik dit kan afwerken…………maar het zal moeilijk worden vrees ik.

Gister was het Vaderdag en dat werkt ook niet mee voor mij zoals je weet (hoop ik) mis ik je verschrikkelijk en heb ik nooit een papa voor je kunnen zijn wat ik altijd wel zou hebben gewild. Gelukkig heb ik nichtjes die me perfect aanvoelen en mij als een soort van papa zien, ik doe alles voor die meiden zoals ik dat ook voor jou zou hebben gedaan en ze zijn me dan ook dankbaar dat ik er altijd voor hun ben. Ze zijn echt super lief en zullen er altijd voor me zijn en als ze mij kunnen helpen doen ze dat. Ik ben blij dat de meiden er zijn ze geven me het gevoel dat ik echt wel een goede vader zou zijn geweest als ik daar maar de kans voor had gekregen, helaas is dat me ontnomen zonder dat ik er wat aan kon doen.

Hoe gaat het verder met de familie:

Met iedereen gaat het goed ondanks de Lock Down’s en het hele Corona gezeik van de afgelopen maanden, niemand is ziek geweest of heeft ernstige dingen meegemaakt. Zover ik weet trouwens bij niemand die ik in mijn vriendenkring heb is er geen spraken geweest van ernstige dingen. Mijn longen en ogen zijn als gevolg van leeftijd slechter geworden en dat zal alleen maar erger worden vrees ik. Ik ben me er van bewust dat mijn longen door astma/copd nooit meer zo sterk zullen worden als een paar jaar geleden en door het gesloten zijn van de sportscholen is dat niet echt beter geworden. Skatje is er ook nog steeds ze blijft een super lieve kat en ik hou van haar ze heeft me door zoveel moeilijk tijden geholpen alleen door er te zijn en tegen me aan te liggen. Ik moet zeggen dat ik zelf wel een beetje ben veranderd kijk nu heel anders tegen dingen aan en ben me er meer van bewust geworden dat er zoveel meer is als alleen maar werken en geld verdienen, dat had ik jaren eerder door moeten krijgen. Zaterdag 26-6 ben ik jarig en word ik alweer 53 jaar en begin nu pas te zien wat belangrijk is in het leven en helaas moet je soms een beetje egoïstisch zijn om jezelf te beschermen, keuzes zijn niet altijd makkelijk maar soms is een moeilijke keuze de beste voor je zelf.


Nou dat was weer een updateje van papa en als ik je met deze een ding bij mag brengen dan is het wel hou van het leven en werk om te leven en leef niet om te werken, het is niet geld dat gelukkig maakt maar de mooie dingen om je heen, de mensen die om je geven en je waarderen zoals je bent.

Hele dikke knuffel van papa en zal vanaf nu weer vaker je update bij houden