Update voor mijn kerel.

Hey mijn kleine kerel,

Ik werd vanmorgen wakker en dacht bij mezelf het word tijd dat weer eens wat op de page van Kaeden ga schrijven. De laatste tijd zit Papa een beetje in de zieken mand en dat is echt balen, ik kan niet doen wat ik zou willen en niks gaat soepel qua sporten. Papa is een type dat niet snel dingen opgeeft maar het sporten zie ik nu toch echt als iets van het verleden, tuurlijk ga ik nog wel dingen doen maar ik kan het niet meer zoals ik het eerst kon doen. Mijn longen zijn erg slecht geworden en nu heb ik net weer een longontsteking gehad en ben er zelf mee op de eerste hulp terecht gekomen. Ik ging naar de dokter omdat ik een griepje had dacht ik echter waren de ontsteking waarde redelijk hoog omdat ik ook last had van mijn darmen (stekend gevoel) vreesde men dat ik een darm ontsteking had. Na een aantal uurtjes testen, bloed afnemen, foto’s maken en infuus bleek dat ik vlekjes had op mijn longen die waarschijnlijk van de ontstekingen waren en ik schrok daar toch een beetje van….tenslotte is mijn vader dood gegaan aan long kanker. Ik kreeg te horen dat ik me niet druk moest maken en dat ze het goed in de gaten gingen houden en ze benadrukte dat de vlekjes het gevolg waren van meerdere long ontstekingen in het verleden en nu. Uit eindelijk kreeg ik een kuurtje mee en moest me na deze kuur weer bij de dokter melden. De darmen waren goed gelukkig en het bleek een verstopping te zijn wat 3 dagen later over was.

Een week ging voorbij en het leek idd te helpen hoewel de tweede dag van de kuur eigenlijk slechter ging dan de dagen ervoor, ik was erg benauwd en bij het hoesten bonkte mijn hoofd als een gek en 39,7 koorts zorgde ervoor dat ik zweten als een gek en het toch koud had. Gelukkig werd het bij de 6 dag beter en begon mijn lichaam weer beter aan te voelen, helaas bleef ik kortademig en voelde de longen goed. Na 1,5 week moest ik weer terug voor controle en extra foto van mijn longen voor de zekerheid, de vlekjes waren minder maar die er zaten waren littekenweefsel van de ontstekingen uit het verleden en nu. Met een gerust hart ging ik weer naar huis het enige wat ik nu nog kon doen is rusten en herstellen…..helaas duurt dat best lang mede omdat ik niet kon slapen door de longen. Nu bijna 3,5 verder gaat het langzaam beter en ondanks dat ik erg benauwd ben kan ik weer een beetje dingen doen die leuk zijn, zoals lekker eten met Kyra, John en Fonny. Bente is op vakantie dus die was er niet bij dit keer.

Gelukkig gaat het allemaal een weer de goede kant op en zijn er ook hele leuke dingen gebeurd in de laatste maanden, Papa was zoals je gelezen hebt in Japan op vakantie geweest. De meiden hebben alle bij hun school jaar met succes afgesloten en Kyra gaat naar een nieuwe school toe, Bente blijft op de zelfde school en hoop advocaat te worden (ik ook dan krijg ik een NSX van haar). Oma zit nog steeds in Hongarije en mijn zus is daar nu ook. Verder zijn Fonny en ik zijn beide 51 geworden in juni maar voelen ons nog jong…..Skatje is nog steeds de lieve kat die alles goed vind en altijd tevreden is. Ik had een paar vrienden over van vroeger en die vroegen hoe het verhaal met jou was, ik heb hun verteld hoe het in elkaar stak en dat ik het moeilijk vond en dat ondanks dat ik er mee om moet gaan het mij heel veel pijn doet…….niks is zo erg als je zoon niet meer mogen zien terwijl hij ergens gewoon rond loopt. Niemand weet hoe ik me voel de leegte die ik heb en wat er in mij omgaat en toch moet ik gewoon door gaan en accepteren dat ik je nie kan zien, alle pijn aan mijn longen of het benauwd zijn valt in het niet met de pijn die ik heb dat ik je nie kan zien…………maar ter gelijke tijd ben ik een trotse vader die een prachtige mooi kerel heeft.

Papa houd van je XXX