50 Jaar (Papa is een oude man aan het worden).

Hey Kerel,



26 Juni is je papa 50 jaar geworden en dat heeft papa met Fonny samen gevierd die een week eerder ook al 50 werd, we hadden een heel gezellig feestje en je oom en tante hadden mooie versieringen gemaakt. Ik heb helemaal niet het gevoel dat ik al 50 jaar ben maar eigenlijk ben je ook zo oud als je je zelf voelt .....soms 18 maar soms ook wel eens 60, het gekke is eigenlijk dat er niks veranderd ondanks dat je 50 word het klinkt zo definitief maar het valt wel mee eigenlijk. Natuurlijk kan ik niet ontkennen dat ik kaal begin te worden, mijn spieren iet meer willen zoals 5 jaar terug, ik eerder vermoeit ben maar dat komt voornamelijk dat ik meer last van mijn longen heb gekregen in de vorm van Astma en dat ik minder ben gaan sporten waardoor ik ook weer zwaarder ben geworden. Ben wel heel blij dat ik verder gezond ben.

Als je ouder word dan verdwijnen er ook mensen uit je directe omgeving opa's, oma,s, mijn vader al een tijdje geleden, je hoopt het niet maar "oudere" mensen overlijden door ouderdom of verschrikkelijke ziektes.....het hoort erbij dat weet ik natuurlijk maar ik heb moeite met de "jongere" mensen die ziek worden zoals je vrienden en daar heb ik er twee van. Deze mensen zijn mensen waar ik mee ben opgegroeid of die iets later in mijn leven zijn gekomen echter vind ik het verschrikkelijk dat ze dit mee moeten maken op zo'n "jonge" leeftijd. Ik hoop dat ik nog heel lang van deze mensen kan genieten en dat we veel kleine maar mooie dingen kunnen gaan doen, en ik zal er altijd voor ze zijn als ze me nodig hebben.

Naarmate ik ouder word ga ik ook meer nadenken en besef dat mijn tijd om jou te kunnen zien steeds minder word.......dat maakt het soms erg moeilijk voor mij, wat als ik overlijd voor ik je ooit nog eens kan zien...wat als ik er niet meer ben als je besluit om me op te zoeken....wat als ik ernstig ziek zou worden en ik het je niet kan vertellen....wat als dat zijn dingen die ik me toch wel heel vaak afvraag. Gelukkig heb ik veel goede mensen om me heen die er voor me zijn als het nodig is en me zouden kunnen helpen, maar mijn verdriet word eigenlijk alleen maar erger als ik jou dan niet meer zou kunnen zien. Er zijn 2 meiden (Bente en Kyra) die ik als mijn eigen dochter zie en een Kerel (Robin) als mijn zoon en ik kan je zeggen dat deze lieverds mijn heel veel liefde en respect geven die je als een vader zou willen hebben. Ik hoop dan ook dat je hun ooit leert kennen ze zijn echt super mensen met het hart op de goeie plaats............ik vertrouw ze blindelings en doe dan ook alles voor hun.


Kaeden als je ooit twijfels zou hebben over mij en wie ik ben vraag het dan hun wie je papa was en of hij een goede papa zou zijn......ik weet het antwoord al omdat ik hun de liefde heb gegeven die ik jou niet kon geven......jij bent altijd een belangrijk gedeelte in mijn leven geweest maar helaas kon ik je niet de liefde geven die ik hun heb gegeven en dat doet pijn heel veel pijn....je eigenzoon niet kunnen zien is voor mij het moeilijkste op deze wereld en dat zal nooit veranderen. ik kan je alleen via deze pagina op de hoogte houden en je vertellen wie, wat, waarom en hoe ik me voel bij het missen van mijn zoon.........Kaeden.