Heyyy manneke,

Hey kleine man.

Het is alweer een tijd geleden en er zijn zoveel dingen gebeurd die mooi, droevig maar ook bijzonder waren.
Om te beginnen de minder mooie dingen, mijn conditie is niet echt super te noemen, door een blessure met mijn knieen gaat hert al een tijdje niet goed met sporten.
gelukkig is sporten een bijzaak voor mij, het geeft me wel meer innerlijke rust en ik merk dat ik sneller prikkelbaar ben nu.
Op mijn werk gaat het goed hoewel ik niet sommige dingen niet begrijp voel ik me er prima en zijn mijn werkzaamheden leuk en boeiend.
Door dat ik ouder word zie ik helaas ook meer mensen wegvallen uit mijn leven, mensen die ik van heel vroeger kende van school, voetbal of wat dan ook.
Hierdoor zie je echter ook mensen die je al jaren niet meer had gezien en dan merk je hoe sterk de banden van je verleden zijn en hoe dankbaar ik ben al deze mensen te hebben ontmoet.
Fonnie is mijn steun en toeverlaat deze dagen ze is er altijd ze helpt me zonder dat ze het zelf weet denk ik, ik haar rust en vertrouwen nodig omdat ik het soms best moeilijk heb.
Dit jaar gaan we niet op vakantie naar Indonesie of naar haar familie we hebben dit keer gekozen om andere dingen te doen, ik moet nog een hoop thuis doen en dat kost veel geld.
Dat neemt niet weg dat we het leuk gaan hebben samen en met onze familie natuurlijk.
met je neefjes, nichtjes en oom's en tante's gaat het gelukkig ook goed, ze hebben me allemaal veel steun gegeven de laatste jaren waar ik ze heel dankbaar voor ben.
Ik merk dat mijn manier van leven behoorijk is veranderd de laatste jaren, ondanks alles ben ik rustiger en laat meer dingen los maar sommige dingen blijf ik moeilijk vinden.

Ik zat gister een serie te kijken die misschien niet echt mooi is maar ik verveelde mij omdat ik ziek thuis zat en daarin gebeurde het volgende.
Een moeder had haar zoon al een hele tijd niet gezien (vanaf zijn geboorte eigenlijk) en wilde eigenlijk heel graag bij hem zijn echter was dat niet mogenlijk.
Haar zoon zei toen "waarom wilde je me niet zien "....en de moeder begon uit te leggen waarom niet.
De moeder had een keuze gemaakt om niet daar te blijven omdat haar Ex en zij niet met elkaar over weg konden en ze haar zoon niet het dupe van wilde laten worden.
Vervolgens durfde ze niet meer contact te zoeken omdat ze bang was voor wat de zoon er van zou vinden, je raad het al zo duurde het heel lang voor ze elkaar weer konden zien.
Dit gedeelte boeide mij natuurlijk heel veel gezien onze situatie.....
Weetje ik wil je heel graag zien maar mijn keuze om jou met je moeder op te laten groeien is geweest om jou in een rustige omgeving op te laten groeien.
Mannen in nederland hebben totaal geen rechten als het op kinderen aankomt en ik zou nooit van je moeder winnen, maar belangrijker we zouden allemaal verliezers zijn.
De stress en haat die we elkaar aan zouden kunnen doen zou jou leven meer beinvloeden als wat dan ook, mijn keuze is er een geweest om te kiezen voor rust voor jou niet
omdat ik jou niet wilde zien, niet omdat ik je niet wilde, niet omdat je wilde laten vallen.......ik mis je verschrikkelijk veel en zou je nooit pijn willen doen en zoon verdiend een vader
die hem beschermd en geruststeld en eigenlijk er ook voor hem is indien nodig.
Dat laatste is me niet gelukt maar geloof me ik zal er altijd voor je zijn als je me nodig hebt zodra jij zelf de keuze maakt om me in je leven te laten komen.
Kaeden papa heeft je nu inmiddels al 4,5 jaar gemist en niks van je gezien of gehoord....ik weet niet welke school je naar toe gaat, ik zal nooit weten hoe jou leven nu is
maar ik kan maar een ding hopen en dat is dat mijn keuze om jou niet te kunnen zien jou de rust heeft gegeven die een opgroeiend kind nodig heeft.

Papa