Kaeden


Mijn zoon het mooiste manneke in mijn leven.


  

"Updatejes staan in het blog zodat je op de hoogte kan blijven van papa en wat er in zijn leven gebeurd"

Deze site is gemaakt voor mijn pas geboren zoon Kaeden. Geboren als Kaeden Cornelissen op 19-11-2011 in het Rijnstate ziekenhuis te Arnhem. Moeder Yvonne Berwers en papa Mike Cornelissen zijn trots op hun zoon en vinden hem natuurlijk het mooiste mannetje ter wereld.


Helaas ging het daarnaar fout tussen papa en mama wat eigenlijk niet te voorkomen was, ondanks dat papa stapelgek op je mama was kon hij niet aan haar manier van leven en omgang met mensen wennen. Ik bleef hopen dat dat zou veranderen maar het bleek allemaal ter vergeefs, je moeder had een andere manier van denken en doen en daar kon je papa niet aan wennen en kreeg het gevoel dat hij niet meer de persoon kon zijn die hij was. Je papa is meer een flierefluiter die geniet van de wereld omzich heen en geniet teveel van de mensen in zijn leven, maakt zich niet snel druk en ziet alles door een roze bril en dat kon hij bij je moeder niet. Ik weet dat je moeder een goed mens is en dat ze het moeilijk heeft gehad maar dat zou ze achter zich moeten laten nu ze de kans had op een goed en gelukkig leven met iemand die alles voor haar wilde doen en voor haar eigen zoon jou broer Giovanni.

Nu het zover gekomen is en ik dus de knop heb door gehakt om alleen verder te gaan zonder haar moet ik er rekening mee houden dat ik jou nooit meer kan zien of slechts enkele weekende per jaar, maar eerlijk gezegt weet ik het nu gewoon nog niet. Maar hoe dan ook weet ik alles heb geprobeerd om samen te zijn en je elke dag te mogen vasthouden en knuffelen.  Om je toch in mijn gedachte te hebben en iedereen te laten zien dat ik je mis heb ik deze webpage gemaakt.




"Jongen ik mis je en ik wil niks liever als je zien, je papa zal er altijd voor je zijn en er zal altijd een plekje voor je zijn in mijn huis."

Belangrijke update :

Kaeden,

Het is vandaag 26 Juni 2012 het is 7 maanden geleden dat je geboren bent en het is 4 maanden geleden dat ik je voor het laatst zag. Ik heb nu besloten om de knoop door te hakken en je moeder jou alleen op te gaan laten voeden, het is niet zo dat ik het wil of dat ik je opgeef maar omdat ik geen enkele eerlijke kans maak om jou mijn zoon ook maar enig sinds kan helpen met opgroeien en je een goed leven kan geven met je natuurlijke papa. Er is voor mij besloten dat dit niet gaat gebeuren en hoeveel moeite ik ook zal doen het zal allemaal op geld aankomen en dat is nou net wat ik niet heb dus moet ik accepteren dat het zo is, weet dat het voor papa een hele moeilijk besluit is en dat ik liever jou bij me had gehad. Je bent en blijft mijn jongen en ik zal er altijd voor je zijn ondanks dat we vreemden voor elkaar zullen zijn de eerst volgende keer dat we elkaar tegen zullen komen ik zal altijd weten dat jij de zoon van me bent. Dat ik alle kleine, grote, mooie en vervelende dingen moet gaan missen tijdens jou opgroeien zal een gemis voor mij zijn maar ook voor jou, zeker als je zou weten wat voor een vader ik werkelijk zou zijn geweest. Vergeet nooit dat papa jou heel graag wilde en wat mensen ook zeggen je geboorte was het mooiste in mijn leven, de keren dat ik jou zag waren de mooiste momenten die ik heb meegemaakt en ik had ze nooit willen missen. De pijn die ik voelde afgelopen maanden en de pijn die ik ga voelen in de toekomst zal nooit minder worden maar ik zal er mee leren leven, ik kan alleen maar hopen dat ik je ooit nog ga zien en misschien krijgen we ooit een band samen als je ouder bent de tijd zal het leren. Voor mij is het lastig om zo jou op de hoogte te moeten stellen van de zaken zoals ze zijn nu omdat je nu nog te jong bent maar ik kan niets anders meer doen als blijven hopen dat ik je ooit nog een keer ga zien in mijn leven.
Ik ben je papa en ik hou van je en in plaats van mijn verjaardag te vieren vandaag kies ik er voor om je jou te laten weten dat ik niets meer kan doen om met jou samen te zijn, ieder jaar zal mijn verjaardag een dubbele betekenis hebben een van vreugde en een van verdriet. Je zou me beter begrijpen als je mij zou kennen en weet wat voor persoon ik eigenlijk ben, ik hoop dat jij het zelfde karakter als je papa hebt dan weet ik zeker dat het goed gaat komen met jou. Papa kan niks anders meer doen als toegeven aan de wil van je moeder , en ondanks dat ze denkt dat ze gewonnen heeft denk ik dat er alleen maar een verliezer is en dat ben jij Kaeden. Een moeder zou er aan moeten denken wat goed is voor haar zoon en niet haar eigen frustraties voor alles moeten stellen, een vader heeft geen rechten en kan dus maar weinig doen. Als ik het geld zou hebben dan zou ik voor je vechten zolang als ik zou kunnen maar ik heb dat geld niet en ik zal het voorlopig ook niet hebben, papa heeft een redelijke baan maar heeft ook een eigen huis en veel vaste lasten en kan dus niet een rechtszaak tegen je moeder bekostigen, zeker niet omdat je moeder alle hulp krijgt die ze wil en het maanden kan gaan rekken waardoor het onbetaalbaar wordt en papa alles kwijt is wat hij heeft. Vandaag ben ik 44 jaar geworden en ik moet verder met mijn eigen leven, een leven zonder jou te zien opgroeien, een leven waarin ik me altijd zal afvragen hoe het met je gaat, een leven waarin ik het mooiste wat me kon gebeuren moest afsluiten en leven waarin ik teveel heb meegemaakt en ik mijn rust wil.
Ik zal gewoon mijn verhaaltjes blijven doen in het Blog en ik zal jou altijd in mijn gedachte houden maar het is nu tijd voor papa om door te gaan met zijn leven, Ik hoop dat je een goed leven krijgt en dat ik je ooit nog ga zien maar we zullen beide veel gaan missen dat is zeker.
Kaeden ik hou verdomd veel van je ondanks dat ik je veel te weinig heb gezien ben ik blij dat ik een kans heb gehad om mijn zoon geboren te zien worden en dat ik tijd heb gehad om jou in mijn armen te houden.....Jij bent Kaeden Berwers mijn zoon.